Dieta Montigniaca

Dieta Montigniaca - główne założenia diety

Ocena dietetyka: 3/5

Skala ocen

1 - Zdecydowanie odradzam - dieta szkodliwa dla zdrowia

2 - Nie polecam - dieta w większości przypadków może wywoływać negatywne skutki uboczne

3 - Dieta w niektórych przypadkach może okazać się skuteczna, jednak skutek ten jest nietrwały

4 - W diecie znajdują się ciekawe założenia, z których w pewnej mierze można korzystać podczas odchudzania się

5 - Dieta zbilansowana, nadająca się do długotrwałego stosowania

Dieta ta opiera się na doborze produktów o niskim indeksie glikemicznym (IG). Aby zrozumieć zasady diety należy wiedzieć czym jest indeks glikemiczny produktu.

Wg. WHO/FAO indeks glikemiczny wyraża wzrost stężenia glukozy we krwi, po upływie 2 godzin od spożycia produktu zawierającego 50 g węglowodanów. Stężenie to porównuje się do wzrostu stężenia glukozy we krwi, jaki wywołuje spożycie czystego roztworu 50 g glukozy (którego indeks glikemiczny wynosi 100). W skrócie im wyższy IG produktu, tym wyższa zawartość łatwo przyswajalnych węglowodanów w tym produkcie. Najwyższy IG mają produkty zawierające cukry proste i to właśnie spożycie takich produktów powoduje największy i najszybszy wzrost poziomu glukozy we krwi. Prowadzi to nagłych wyrzutów insuliny.

Wahania stężenia insuliny przyczyniają się do częstszych napadów głodu, gromadzenia tłuszczu, a w konsekwencji do otyłości. Spożywanie produktów o niskim indeksie glikemicznym powoduje obniżenie stężenia glukozy we krwi, co wpływa na zmniejszone wydzielanie insuliny. W konsekwencji głód jest rzadziej odczuwany, a tkanka tłuszczowa przestaje się osadzać.

Zasady diety:

  • Na co dzień należy spożywać 3 główne posiłki: 2 białkowo-węglowodanowe i 1 białkowo-tłuszczowy (w porze obiadowej).
  • Między posiłkami głównymi należy robić 3-4 godzinne przerwy.
  • W między czasie dopuszczone jest spożywanie owoców - minimum pół godziny przed posiłkiem głównym.
  • Należy pić minimum 2 l wody dziennie.
  • Dieta jest podzielna na 2 etapy.

Etap 1

Etap 1 ma służyć redukcji masy ciała. Podczas jego trwania dozwolone są jedynie produkty o IG do 35, przez co wybór produktów jest mocno ograniczony, w szczególności jeśli chodzi o pieczywo, makarony i inne dodatki węglowodanowe do drugich dań, niektóre owoce i warzywa. Faza ta ma na celu doprowadzenie do spadku poziomu glukozy we krwi i zmniejszenie wydzielania insuliny. Do każdego posiłku należy spożywać jak najwięcej warzyw (najlepiej ile waży sam posiłek). Należy ograniczyć produkty będące źródłem nasyconych kwasów tłuszczowych takich jak: tłuste mięsa, podroby, wędliny, masło,śmietana wysokoprocentowa, smalec, boczek.

Etap 2

Faza 2 diety ma służyć utrzymaniu osiągniętej masy ciała. W etapie tym dopuszczone są tylko te produkty węglowodanowe, których IG nie przekracza 50. Z tego względu wybór produktów ulega znacznemu rozszerzeniu. W dalszym ciągu należy unikać produktów będących obfitym źródłem kwasów tłuszczowych nasyconych i jeść jak najwięcej warzyw do każdego posiłku.

Produkty węglowodanowe dozwolone w 1 etapie diety (IG<35) to:

  • większość warzyw z wyjątkiem nasion roślin strączkowych (bób, fasola, soja itd.), gotowanej marchewki, buraczków
  • większość owoców z wyjątkiem: bananów, winogron, ananasa, mango, owoców w syropie i suszonych
  • migdały, orzechy włoskie , laskowe, ziemne
  • czekolada gorzka
  • pieczywo żytnie Wasa
  • dżem słodzony fruktozą

Poza tym można spożywać:

  • chude mięso, drób
  • ryby, owoce morza
  • chudy nabiał: mleko, sery itd.

Produkty dozwolone w 2 etapie diety (IG<50)

  • nasiona roślin strączkowych z wyjątkiem bobu
  • makaron al dente (z semoliny lub maki durum), z mąki razowej
  • ryż basmanti, brązowy
  • suszone figi, śliwki, morele
  • pełnoziarniste płatki do mleka, płatki owsiane, musli - w skład którego wchodzą głównie płatki owsiane
  • winogrona
  • chleb żytni z mąki z pełnego przemiału, pumpernikiel bez dodatków, chleb orkiszowy
  • surowe soki - niedosładzane
  • kasza gryczana

W obu etapach z diety całkowicie wykluczyć należy:

  • białe pieczywo
  • ciasta, ciastka
  • nadziewane batony, czekoladki, lody
  • zwykły makaron
  • ziemniaki, frytki
  • potrawy typowo mączne
  • tłuste mięsa, wędliny, smalec i masło
  • piwo
  • słodkie napoje, większość soków (z wyjątkiem niesłodzonych, świeżych soków)

Zalety i wady diety

Zalety:

  • Dieta pozwala na stopniową utratę masy ciała - bez uczucia głodu
  • Nawyki jakie powstają w wyniku stosowanie diety wpływają na ograniczenie efektu jo-jo
  • Dieta jest zbilansowana pod względem witamin i składników mineralnych
  • Dieta chroni przez cukrzycą, co udowodniono w wielu badaniach epidemiologicznych i ze względu na ograniczenie tłuszczów nasyconych - nie jest miażdżycogenna

Wady:

  • Dieta wymaga znajomości indeksu glikemicznego produktów i potraw oraz składu produktów przetworzonych (np. zawartość cukru w jogurcie itd.)
  • Większość "typowo" polskich dań obiadowych takich jak: pierogi, naleśniki, placki ziemniaczane, czy pyzy musi zostać wyeliminowana z diety
  • 1 etap diety jest dość mocno rygorystyczny ze względu na ograniczenie spożywania większości produktów węglowodanowych
  • Bez podstawny z żywieniowego punku widzenia zakaz łączenia produktów węglowodanowych z tłuszczami
  • Brak uzwgędnienia w założeniacyh diety ładunku glikemicznego

Opinia dietetyka

Dieta Montigniaca, jak większość tzw. diet alternatywnych ma swoje wady i zalety. Dużym plusem jest to, że dieta ta - w przeciwieństwie do takich diet jak np.: dieta dr Atkisna, czy dr Kwaśniewskiego - nie doprowadza do niedoborów witamin, składników mineralnych i nie jest miażdżycogenna. Produkty będące źródłem witamin i składników mineralnych są zalecane w dużych ilościach w postaci warzyw i owoców, a nasycone kwasy tłuszczowe są ograniczone. Pomimo to dieta ta, nie jest przeznaczona dla wszystkich. Osoby pracujące fizycznie, regularnie uprawiające sport nie powinni jej stosować.

Moje wątpliwość budzą:

  • nieprecyzyjnie określony czas trwania fazy pierwszej i drugiej diety
  • bardzo mała liczba produktów węglowodanowych o indeksie glikemicznym poniżej 35, co sprawia, że może dojść do zbyt drastycznego spadku węglowodanów podczas 1 fazy diety
  • sposób oceny produktów - jedynie poprzez indeks glikemiczny.

W kwestii wyjaśnienia co do ostatniego punktu - bardziej precyzyjnym wskaźnikiem oddziaływania węglowodanów na stężenie glukozy we krwi stanowi ładunek glikemiczny.

Ładunek glikemiczny jest jest iloczynem indeksu glikemicznego oraz zawartości węglowodanów w produkcie podzielonym przez 100. Przykładowo arbuz - pomimo, że ma wysoki indeks glikemiczny - zawiera bardzo mała ilośc węglowodanów- w związku z czym wyrzut insuliny jaki jest spowodowany przez jego spożycie jest niewielki. Inaczej jest np. w przypadku czekolady, która pomimo, że ma niższy indeks glikemiczny powoduje prawie 3 krotnie większy wyrzut insuliny, w porównaniu do jej stężenia w organizmie po spożyciu arbuza. Z tego względu uważam, że przy stosowaniu diety należy nie tylko być obeznanym w kwestii indeksu glikemicznego danych produktów, ale również znać zawartość węglowodanów, dzięki czemu będzie można oszacować jego ładunek glikemiczny poszczególnych produktów.

Dla niektórych osób, znajomość ładunków glikemicznych jest na tyle problematyczna, że rezygnują ze stosowania diety.

Uważam ścisłe trzymanie się wartości indeksu glikemicznego za przesadzone. Dieta, której celem jest redukująca masy ciała powinna być zbilansowana i ściśle dostosowana do danej osoby dlatego ułożenie skutecznej i bezpiecznej diety powinno się powierzyć dietetykowi. Faktem jest jednak, że produkty o wysokim ładunku glikemicznym, powodują znaczne wyrzuty insuliny, co prowadzi do częstych napadów głodu i sprzyja odkładaniu się tkanki tlusczowej. Z tego względu podczas odchudzania należy unikać produktów, takich jak:

- słodycze, z wyjątkiem dżemów, czekolad mlecznych lub gorzkich (bez dodatków albo z orzechami)

- białe pieczywo, bagietki, bułki pszenne, bułki słodkie, pączki, ciasta

- ziemniaki pure, frytki, placki ziemniaczane

- płatki kukurydziane, płatki w słodkich polewach

- popcorn

- słodkie napoje (gazowane lub nie).

- dania mączne: pierogi, kluski śląskie, naleśniki.

Do góry