Bulimia

Definicja bulimii

Bulimia, inaczej zwana żarłocznością psychiczną jest to choroba o podłożu psychicznym charakteryzuje się regularnymi epizodami objadania się, po których celowo wywoływane są zachowania kompensacyjne, pod postacią wymiotów, stosowania środków przeczyszczających, głodówek, czy też uprawianie intensywnego wysiłku fizycznego.

Ze względu na rodzaj zachowań kompensacyjnych wyróżnić można 2 typy bulimii. Typ przeczyszczający polega na prowokowaniu wymiotów lub stosowaniu środków przeczyszczających po epizodach "obżarstwa". Typ nieprzeczyszczający z kolei polega na stosowaniu głównie głodówek i intensywnych ćwiczeń fizycznych w celu kompensacji napadów spożywania dużych ilości pożywienia na raz.

Kto najczęściej choruje na bulimię?

  • Kobiety między 18, a 25 rokiem życia
  • Ekstrawertycy (czyli w uproszczeniu osoby czujące się lepiej w towarzystwie innych, niż w samotności)
  • Osoby wrażliwe
  • Osoby o niskiej samoocenie
  • Ze skłonnością do stosowania używek
  • Osoby, które w przeszłości miały nadwagę lub były otyłe
  • Osoby u których występowały konflikty rodzinne

Kryteria rozpoznania bulimii

Powtarzające się epizody gwałtownego objadania się powiązane z zachowaniami kompensacyjnymi takimi jak: wymioty, stosowanie środków przeczyszczających, głodówek, intensywnych ćwiczeń fizycznych w celu niedopuszczenia do przyrostu masy ciała. Zwykle epizody obżarstwa wraz z zachowaniami kompensacyjnymi występują średnio 2 razy w tygodniu.

Konsekwencje zdrowotne

Można podzielić je w zalezności od mechanizmów kompensacyjnych.

W przypadku prowokowania wymiotów są to:

  • Zapalne obrzęki ślinianek przyusznych
  • Erozja szkliwa, przebarwienia oraz próchnica zębów, choroby dziąseł
  • Nadżerki przełyku, gardła, żołądka oraz chrypka
  • Zasadowica metaboliczna
  • Hipokalemia

W przypadku stosowania środków przeczyszczających występują:

  • Biegunki i skurcze żołądka
  • Odwodnienie

Pozostałe konsekwencje zdrowotne typowe dla bulimii

  • Hipokalemia
  • Nefropatia hipokalemiczna z zaburzeniami zagęszczania moczu (oddawanie moczu w ilości>3 litry na dobę)
  • Zasadowica hipochloremiczna
  • Hipomagnezemia
  • Zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia tętniczego
  • Wzmożona diureza oraz stałe pragnienie
  • Kurcze i drżenia mięsniowe

Leczenie

Farmakologiczne, jak również spotkania z psychiatrą/psychologiem.

Literatura:

Stanisław Pużyński, Jacek Wciórka, Janusz Rybakowski: Psychiatria. Pscyhiatria Kliniczna.. T. 2. Wrocław: Elsevier Urban & Parner, 2011
B. Józefik (red.), Anoreksja i bulimia psychiczna, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 1999

Do góry